Üyelerimizin Albüm Fotoğrafları

  1. Ataşehir

UĞUR MUMCU' nun katledilişinin 17.Yılı

Konu, 'Sohbet' kısmında yucelebeci tarafından paylaşıldı.

  1. yucelebeci

    yucelebeci SCW Üyesi

    211
    4
    18
    Dag gibi karayagiz birer delikanliydik. Babamiz,
    sirtinda yük tasiyarak getirirdi asimizi, ekmegimizi.
    Arabalar siril siril isiklariyla caddelerden geçerken
    bizler bir mum isiginda bitirdik kitaplarimizi.
    Kendimiz gibi yasayan binlerce yoksulun yüregini
    yüregimizde yasayarak katildik o büyük kavgaya.
    Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asildik.
    Vurulduk ey halkim, unutma bizi...
    Yoksullugun bükemedigi bileklerimize çelik kelepçeler
    takildi. Iskence hücrelerinde sabahladik kaç kez.
    Isteseydik, diplomalarimizi, mor binlikler getiren
    birer senet gibi kullanirdik. Mimardik, mühendistik,
    doktorduk, avukattik. Yazlik kislik katlarimiz,
    arabalarimiz olurdu. Yüregimiz, isçiyle birlikte atti.
    Yasamimizin en güzel yillarini birer taze çiçek gibi
    verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep.
    Öldürüldük ey halkim, unutma bizi...
    Fidan gibi genç kizlardik. Hayat, sakirdayan bir
    selale gibi akardi gözbebeklerimizden. Yirmi yasinda,
    yirmi bir yasinda, yirmi iki yasinda, iskencecilerin
    acimasiz ellerine terk edildik. Direndik küçücük
    yüregimizle, direndik genç kizlik gururumuzla.
    Tükürülesi suratlarina karsi bahar çiçekleri gibi,
    taptaze inançlarimizi firlattik bos birer eldiven
    gibi. Utanmadilar insanliklarindan, utanmadilar
    erkekliklerinden.
    Hücrelere atildik ey halkim, unutma bizi...
    Ölümcül hastaydik. Bagirsaklarimiz dügümlenmisti.
    Hipokrat yemini etmis doktor kimlikli iskencecilerin
    elinde öldürüldük acinmaksizin. Gelinliklerimizin
    ütüsü bozulmamisti daha. Cezaevlerine kilitlenmis
    kocalarimizin taptaze duygularina, birer mezar tasi
    gibi savrulduk. Vicdan sustu. Hukuk sustu. Insanlik
    sustu.
    Göz göre göre öldürüldük ey halkim, unutma bizi...
    Kanserdik. Ölüm, her gün bir sinsi yilan gibi
    dolasiyordu derilerimizde. Uydurma davalarla
    kapattilar hücrelere. Hastaydik. Yurtdisina gitseydik
    kurtulurduk belki. Bir buçuk yasimizdaki kizlarimizi
    öksüz birakmazdik. Önce, kolumuzu, omuz basindan
    keserek, yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak
    firlattik attik önlerine. Sonra da, otuz iki yasinda
    birakip gittik bu dünyayi, ecelsiz.
    Öldürüldük ey halkim, unutma bizi...
    Giresun’daki yoksul köylüler, sizin için öldük.
    Ege’deki tütün isçileri, sizin için öldük. Dogu’daki
    topraksiz köylüler, sizin için öldük. Istanbul’daki,
    Ankara’daki isçiler, sizin için öldük. Adana’da,
    paramparça elleriyle ak pamuk toplayan isçiler, sizin
    için öldük.
    Vurulduk, asildik, öldürüldük ey halkim, unutma
    bizi...
    Bagimsizlik, Mustafa Kemal’den armagandi bize.
    Emperyalizmin ahtapot kollarina teslim edilen
    ülkemizin bagimsizligi için kan döktük sokaklara.
    Mezar taslarimiza basa basa, devleti yönetenler, gizli
    emirlerle baslarimizi ezmek, kanlarimizi emmek
    istediler. Amerikan üsleri kaldirilsin, dedik, sokak
    ortasinda sorgusuz sualsiz vurdular.
    Yirmi iki yaslarindaydik öldürüldügümüzde ey halkim,
    unutma bizi...
    Yabanci petrol sirketlerine karsi devletimizi
    savunduk; komünist dediler. Ülkemiz bagimsiz degil
    dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtulus
    Savasi’nda emperyalizme karsi dalgalandirdigimiz
    bayragimizi daha da dik tutabilmekti bütün çabamiz.
    Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak
    istemediler.
    Vurulduk ey halkim, unutma bizi...
    Henüz çocuklugumuzu bile yasamamistik. Bir kadin eline
    degmemisti ellerimiz. Bir sevgiliden mektup bile
    almamistik daha. Bir gece sabaha karsi, pranga
    vurulmus ellerimiz ve ayaklarimizla çikarildik idam
    sehpalarina. Herkes taniktir ki korkmadik. Içimiz
    titremedi hiç. Mezar topragi gibi taptaze, mezar tasi
    gibi dimdik boynumuzu uzattik yagli kementlere.
    Asildik ey halkim, unutma bizi...
    Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasinda
    vuranlar, agabeyimiz, babamiz yaslarindaydilar. Ya bu
    düzenin kirli çarklarina ortak olmuslardi ya da
    susmuslardi bütün olup bitenlere. Öfkelerini bir gün
    bile, karsisindakilere bagirmamis insanlarin gözleri
    önünde, öldürüldük. Hukuk adina, özgürlük adina,
    demokrasi adina, Bati uygarligi adina, bizleri, bir
    safak vakti ipe çektiler.
    Korkmadan öldük ey halkim, unutma bizi...
    Bir gün mezarlarimizda güller açacak ey halkim, unutma
    bizi...
    Bir gün sesimiz hepinizin kulaklarinda yankilanacak ey
    halkim, unutma bizi.
    Özgürlüge adanmis bir top çiçek gibiyiz simdi, hep
    birlikteyiz ey halkim, unutma bizi, unutma bizi,
    unutma bizi...

    Ugur Mumcu
     
  2. ismaiL

    ismaiL SCW Üyesi

    1.150
    3
    38
    Allah rahmet eylesin.Türkiye'deki faili meçhul cinayetlerden birtanesi...
     
  3. LeonRider

    LeonRider SCW Üyesi

    1.950
    745
    113
    Nur içinde yatsın mekanı cennet olsun..........
     
  4. aybarsdnr

    aybarsdnr SCW Üyesi

    2.684
    58
    48
    mekanı cennet olsun
     
  5. ZGR

    ZGR SCW Üyesi

    14.936
    524
    113
    uğurlar olsun..
     
  6. Gilgamesh

    Gilgamesh SCW Üyesi

    3.579
    8
    38
    Aydın gibi aydın olan insanlardan biriydi Uğur Mumcu. Aydın kimliği arkasından bölücülük ayrımcılık yapmayandı.
     
  7. TUBA

    TUBA SCW Ladies

    227
    1
    18
    büyük kayıptı..
     
  8. GÖKHAN33

    GÖKHAN33 SCW Üyesi

    1.948
    26
    48
    Uğurlar olsun....
     
  9. Pascal

    Pascal SCW Üyesi

    2.570
    19
    38
    ışık saçan,aydınlığa giden herşeyi söndürdükleri gibi Uğur Mumcu' yu da söndürdüler 17 yıl önce. ama gün gelecek kendi karanlıklarında ve pisliklerinde, daha beter şekilde yok olacaklar..

    huzur içinde yatsın...
     
  10. digiersoy

    digiersoy SCW Üyesi

    2.672
    643
    113
    uğurlar olsun..
     

Sayfayı Paylaş