Kendi yazdığım bir şiir | SCW - Seat Club World - Seat, Seat Forum Türkiye
  • Merhaba Ziyaretçi hoşgeldin !
    Forumdan daha fazla yararlanmak için buradan kayıt olunuz
    Hello Welcome to Guest!
    Register here to benefit more from the forum

Kendi yazdığım bir şiir

CanCan11

Forumdan Uzaklaştırıldı
Katılım
16 Ocak 2010
Mesajlar
1,404
Beğeniler
1
Yaş
29
#1
Askerde yazdığımı bir şiiri paylaşmak istedim zaten geçen kelimelerden de anlarsınız askerlik psikolojisinde yazıldığını... :)

SESİN UZUN NAMLULU SİLAH GİBİ

Sesin
Uzun namlulu
Bir silah gibi
Soğuk ve zalim
Menzili yüreğim
Sesim
Değmez sesine şimdi
Şiirim
Adresini yitirmiş mektup
Düşer kuytu sessizliklere…

Mevsimsiz zamanlardı
Kalkıp sana gelmiştim
Yitik zamanların ekspresiyle
Bir masal başlangıcıydı
bahar Havada akasya, saçlarımda vardı
Yıldızları indirip gökyüzünden
Göğsüme takmıştım gözlerin diye
Hiç bir şey almamıştım yanıma
Yüreğim senden başka her şeye dardı…

Sorsaydın hatırımı
Yüreğini koyup sesine
Böyle koymazdı elbette suskunluğun
Bir fincan kahvenin hatırını
Sarardım incinen ellerime.

Mevsimsiz zamanlardı
Kalkıp sana gelmiştim
Çocuk yüreğimde küçük sevinçler vardı
İpek tüllerde gülüşler getirmiştim
Oysa bilmezdim
Sesinde gizli hançerler taşıdığını
Bilmezdim
Sözcüklerin böylesi kanatıldığını…


Sevseydin beni
Bu şehrin gecelerine
Böyle yazmazdım seni
Gözümü yatırıp lila rengi ufuklarıma

Sevseydin beni
Bu şehrin sokaklarına
Böyle düşürmezdim beni
Sesini saklayıp titreyen soluklarıma…

Mevsimsiz zamanlardı
Aşk diye tutuşan bir meşaleydi mehtap
Ben kalkıp sana gelmiştim
Ardımda bıraktığım sadece korkularımdı
Kemanlar uğulduyordu göğsümde
Çelik aynalarda yankılanan adındı
Oysa bilmezdim
Dudağındaki ıslıkla gövdem kesik içinde kalırdı…

“Bu sevda bu şehre sığmaz”
Göğsüm hüznün yatağı artık
Kalkıp gidemem şimdi
Sevinçlerim satılık
Veda
Uzun namlulu bir silah
Menzili yüreğim
Mermisi ayrılık…

İçim yanıyor seni terk edemiyorum

içim yanıyor seni terk edemiyorum
Bırak beni,
Seni terk etmeliyim bugün.
Gözlerine bakmalı, sarılmalı
Son kez dudaklarına dokunmalı
İz bırakmadan yara almadan
Çok geç olmadan gitmeliyim...
Kal dememelisin susmalısın
Ağlamamalı vurdumduymaz olmalısın
Zor deme bunu yapmalısın.
Ben giderken sen güçlü durmalısın...
Zavallı ben bu kez yenilmemeliyim,
Sağanak sağanak senin için coşan duygularıma.
Zavallı ben bu kez aldırmamalıyım,
Hıçkıra hıçkıra sana ağlayan yüreğime.
Bu kez mantığımın dikine,
Bakmadan son kez gözlerine,
Sarılmadan titreyen bedenine,
Seni sevdiğimi inkar edercesine,
Gitmeliyim bugün.
Geçmeliyim senden, yüreğimden,
Geçmeliyim kendimden anlıyor musun?
Seni terk etmeliyim bugün...
Neden dememelisin...
Bilmiyorsun...
Nasıl keskin bir bıçak ayrılık.
Nasıl bir acı yalnızlık.
Seni terk etmek,
Seni terk etmek nasıl büyük bir ahmaklık...
Biliyorsun yapamam,
Sensiz bir an yaşayamam,
Biliyorum, biliyorsun da tüm bunları...
Bilmiyorsun!
Neden sarılınca sana saatlerce ağladığımı,
Bilmiyorsun gözlerine bakıp bakıp,
Neden uykulara daldığımı,
Bilmiyorsun ellerini neden hiç bırakmadığımı,
Çocuk sevgilim deyip gülümsüyorsun
Gülüyorsun ama,
Yinede bilmiyorsun
Sana nasıl taptığımı...


Can CANBOLAT
16.11.2009
Suriye